Na zdjęciu widzimy jedną z ulic Berlina w centralnej perspektywie, ze środka ulicy. Wzrok przykuwa słynna berlińska wieża telewizyjna w zakończeniu uliczki. Strzelista i wąska, zwieńczona ogromną kulą z anteną. Z prawej strony, na pierwszym planie widnieje bok tramwaju. Zdjęcie zostało zrobiona podczas wczesnowiosennego lub jesiennego dnia. Drzewa nie mają liści, światło słoneczne jest łagodne.

Berlin: miasto dla każdego

Na zdjęciu zostali uchwycenie widzowie kinowego seansu. Zdjęcie zostało zrobione po skosie, niemal całą przestrzeń obrazu na pierwszym planie wypełnia chłopiec w białej koszulce z krótkim rękawem, chłopiec jest wyraźnie zaabsorbowany filmem, świadczą o tym jego napięta postawa i półotwarte usta. Obok niego siedzi kobieta z ciemnymi włosami, ma na sobie kremową koszulę. Jest mocno przejęta, zasłania usta dłońmi, składając je w nieomal modlitewnym geście. Ma zadbane dłonie, z wypielęgnowanymi paznokciami, pomalowanymi w kolorze ciemnego różu. W tle siedzą pozostali widzowie, ich sylwetki są rozmazane, jednakże wszyscy są wpatrzeni w ekran. Każda osoba na widowni ma włożone specjalne kinowe okulary, w grubych wiśniowych oprawkach.

Nowe wymiary współczesnego kina

Na zdjęciu widzimy kobietę, która z zamkniętymi oczyma i dużym skupieniu, wącha zielone liście rośliny zdobiącej wnętrze, w którym się znajduje. Roślina została umieszczona w cynowym dzbanie i postawiona na parapecie. Kobieta nosi krótkie, ciemne włosy, które sięgają jej do ramion. Prawą ręką delikatnie przytrzymuje wąchane przez siebie liście.

Tak pachną emocje, czyli kiedy nos staje się narzędziem pracy

Na zdjęciu widzimy kilkuletnią dziewczynkę stojącą w jasnym pomieszczeniu, która maluje farbami, na pierwszym planie, widnieje kawałek stołu zastawionego przyborami malarskimi. Dziewczynka ma na sobie ciemnogranatowe dżinsy i białą koszulkę z krótkim rękawkiem. W obu dłoniach trzyma po jednym pędzlu. Po lewej stronie zdjęcia stoi niewielka, czarna metalowa sztaluga. Malowany przez dziewczynkę obraz przedstawia dużą, abstrakcyjną  czerwono-różową plamę.

Integracja sensoryczna – o powiązaniu ze sobą zmysłów

Na tle różowego i błękitnego materiału uchwycono sylwetkę Idy Nowakowskiej w trakcie tańca. Artystka ma na sobie dopasowany jasny top na cienkich ramiączkach. Z szerokim uśmiechem odrzuca głowę, dzięki czemu jej włosy zostały uchwycone przez fotografa w ruchu.

Wywiad z Idą Nowakowską: Najważniejsze to mieć wokół siebie bliskich

Na zielonej trawie, wśród drzew widzimy dzieci siedzące na rozłożonych kocach. Wszystkie zwrócone są w stronę kobiety ubranej w jasną koszulę i mającej blond włosy spięte w duży koczek. Kobieta trzyma się pod boki i opowiada coś dzieciom, które w skupieniu jej słuchają.

Opowieści z dzieciństwa zostają z nami na zawsze

Pokaż więcej