Oczywiście, bardziej prawdopodobne jest to drugie rozumienie, ponieważ rzeczownik kunszt oraz przymiotnik kunsztowny odnoszą się raczej do szeroko rozumianych obiektów niż do działań. Do ich określenia możemy z kolei zastosować przysłówek kunsztownie. Innymi słowy: możemy kunsztownie wykonać coś kunsztownego, wykazując się przy tym kunsztem (jeszcze w XIX wieku istniało na to jedno słowo: kunsztować).

Kunszt, kunsztownykunsztownie są słowami nacechowanymi stylistycznie, wydawać by się więc mogło, że rzadkimi i używanymi tylko w specyficznych kontekstach, raczej oficjalnymi czy wręcz książkowymi. Kiedy jednak zajrzymy do Narodowego Korpusu Języka Polskiego (jest on dostępny w internecie), to okaże się, że połączeń z tymi wyrazami jest stosunkowo dużo i że są one bardzo różnorodne. Jako kunsztowne opisywane są m.in. gotyk, puchar, pierścień czy ornament, ale też dach czy bukiet, a nawet gadżet oraz… przedziałekmake-up. Kunsztownie coś może być inkrustowane, zdobione, szlifowane, utkane, ale też napisane (konkretnie: pewna książka) i nakręcone (w cytacie mowa była o filmie fabularnym). Zaskakująco częste są przy tym zdania odnoszące się do fryzur: kunsztownie można układać włosy, a one same mogą być kunsztownie upięte, utrefione, rozczesane, zaczesane czy zakręcone. A czyj lub jaki jest sam kunszt? W tekstach czytamy o kunszcie budowniczychzłotnika, literackim, reżyserskim, aktorskimrysunku, ale też: żołnierskim, medycznym, położnictwa czy kulinarnym.

Polacy dość chętnie charakteryzują coś jako kunsztowne czy też kunsztownie wykonane, wyrażając tym samym swoje wysokie uznanie, wręcz podziw: kunszt w najnowszym słowniku definiowany jest przecież m.in. jako ‘umiejętność wykonywania czegoś lub posługiwania się czymś, doprowadzona do perfekcji’. Owa perfekcja może przy tym dotyczyć bardzo różnych dziedzin życia. Duża część współczesnych użyć nadal związana jest ze sztuką: architekturą, malarstwem, rzeźbą, literaturą, muzyką, co kontynuuje dawne rozumienie kunsztu, który jeszcze w XIX wieku był wręcz synonimem sztuki i rzemiosła artystycznego. Jednak większość odnosi się do rzeczy i czynności znacznie bardziej prozaicznych. I choć słowniki definiują przymiotnik kunsztowny jako ‘wykonany z artyzmem i precyzją’, to we współczesnych tekstach znajdziemy także zdania, w których pojawiają się nie tylko np. kunsztowne fryzury oraz kunsztowny park i taniec, lecz także kunsztowne intrygi oraz potrawy, a nawet ich kunsztowna woń

Jak widać, jesteśmy świadkami – i współtwórcami – ciekawego procesu: kunszt, kunsztownykunsztownie coraz częściej pojawiają się we wcześniej niespotykanych kontekstach, by podkreślić uznanie dla kogo lub czegoś. Wiąże się to z ogólną tendencją do używania słów jak najbardziej wyrazistych, wyrażających skrajne emocje i oceny. Czy jednak takie mówienie można nazwać kunsztownym?…